9 lutego w naszym liceum oficjalnie wystartował Tydzień Języka Polskiego – kilka dni pełnych słów, emocji i literackich odkryć. Udowodniliśmy, że polszczyzna to nie muzealny eksponat, lecz żywy organizm: zmienia się, bawi, zaskakuje i wciąż mówi o nas więcej, niż nam się wydaje.
Pierwsze dni poświęciliśmy językowi – jego historii, przemianom, ciekawostkom, młodzieżowej mowie i temu, jak mówimy oraz piszemy na co dzień. Na dobry początek ogłosiliśmy konkurs na „Młodzieżowe Słowo Kopernika” – bo szkolny vibe też zasługuje na swoje miejsce w językowej kronice.
Archaizmy bez tajemnic
W bibliotece szkolnej uczniowie zmierzyli się z konkursowymi pytaniami sprawdzającymi znajomość dawnych form polszczyzny. Nie było łatwo, ale wiedza i językowa wrażliwość uczestników zrobiły ogromne wrażenie.
Wyniki konkursu:
🏅 Paulina Pietrzak, Dominika Żuchowska (kl. 3d), Artur Dębowiec (kl. 4d)
🥈 Dominik Kożuszek (kl. 3c), Łukasz Pytel, Bruno Ziemski (kl. 3s2)
🥉 Amelia Bodzioch, Weronika Snarska (kl. 1c)
Gratulujemy laureatom i dziękujemy wszystkim uczestnikom za pasję do języka ojczystego.
Poszukiwani! Poszukiwane!
Kolejny dzień upłynął pod znakiem literackich tropów. Tajemnicze białe koperty z fragmentami utworów polskich autorów ukryły się w różnych zakamarkach szkoły. Zadanie? Rozpoznać bohatera i dotrzeć do biblioteki. Kopernikanie spisali się znakomicie – bo „kto szuka, ten czyta”.
Literatura na serio… i z przymrużeniem oka
„Polacy nie gęsi, iż swój język mają” – a nasi uczniowie pokazali, że w tym języku potrafią czytać i przeżywać literaturę z całego świata. Były trudne wybory:
💔 kogo zdradzić,
💋 kogo pocałować.
Spotkali się bohaterowie literatury polskiej i światowej – tej pisanej po polsku i tej, która dzięki tłumaczom stała się częścią naszego językowego świata. To właśnie im – tłumaczom, artystom słowa – należą się szczególne brawa.
Literackie walentynki na finał
Ostatni dzień Tygodnia Języka Polskiego minął w walentynkowym klimacie. Uczniowie oddali swoje serca… literackiemu przeznaczeniu. Los decydował, który bohater okaże się bratnią duszą. Było dużo śmiechu, zaskoczeń i radości – bo literatura potrafi mówić o nas samych w najbardziej nieoczekiwany sposób.
- Czytamy po polsku.
- Myślimy po polsku.
- Przeżywamy po polsku.
I jesteśmy z tego dumni.
Tydzień Języka Polskiego w Koperniku pokazał, że słowo ma moc – łączy pokolenia, budzi emocje i potrafi bawić równie dobrze, jak zmuszać do myślenia. Przez kilka dni język i literatura stały się przestrzenią spotkań, wyborów i odkryć, a polszczyzna zabrzmiała u nas żywo, dumnie i bardzo współcześnie.
